«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) صمغ سرخ را خوردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). صمغ خوردن. (از اقرب الموارد). || شیر ترش نوشیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
