«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) افکندن کسی را. || قافیه آوردن در مصراع اول از بیت. || بیت را صاحب دو مصراع گردانیدن. || دو در ساختن مر باب را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).