«لغت نامه دهخدا»
[تَ صَعْ عُ] (ع مص) کژ کردن روی یا کژ کردن رخسار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). کج کردن روی از خودپسندی. (از اقرب الموارد).
