«لغت نامه دهخدا»
[تَ صَوْ وُ] (ع مص) آلوده شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): تصوق بعذرته؛ یعنی آلوده گردید به پلیدی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).