تصویر سایه دار

«لغت نامه دهخدا»

[تَصْ رِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) بتی که از سنگ و جز آن باشد. (ناظم الاطباء). صورتی که سایه اش افتد. مثل تصویر سنگ و آهن و طلا و غیره و این بمذهب امامیه شکستنی است بخلاف تصویر رنگ و ته نشان. (آنندراج). بت که از سنگ و آهن و غیره باشد و در مذهب شیعه شکستن آن واجب است بخلاف تصویر رنگ. (غیاث اللغات) :
شد ز یمن سایهء لطفش هما مردود خلق
در جهان مانند تصویری که باشد سایه دار.
اثر (از آنندراج).
هر کس به سایهء دگری از درش رود
می بایدش شکست چو تصویر سایه دار.
شفیع اثر (از آنندراج).