تضازن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ زُ] (ع مص) فراگرفتن با هم و همدیگر غلبه نمودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): تضازنا؛ تعاطیا فتغالبا. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر