«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) رفتن و مایل گردیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رفتن و بقولی مایل گردیدن. (از اقرب الموارد). || سم دادن پرنده یا درنده را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بر بانگ و فریاد انگیختن کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).