«لغت نامه دهخدا»
[تَ ضَ فُ] (ع مص) نشستن بر پشت کسی و برآوردن هر دو پای را از زیر بغل او و نهادن آنها را بر گردنش. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). بر پشت کسی نشستن یا خارج کردن هر دو پای را از زیر بغل وی و نهادن آنها را بر گردن او. (از اقرب الموارد). || محکم و استوار شدن چیزی به ریسمان مطاوع ضرفطه. (از اقرب الموارد).