«لغت نامه دهخدا»
[تَ یَ] (ع مص) برآغالانیدن کسی را به چیزی و حریص کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || تافتن کنارهء جوال یا خرجین. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
