تطهیر گرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ گِ رِ تَ] (مص مرکب)تطهیر یافتن. پاک شدن. طهارت یافتن :
صادق آن مهبط اسرار لدنی که گرفت
دامن شرع ز سرچشمهء علمش تطهیر.
علی خراسانی (از آنندراج).
و رجوع به تطهیر شود.