تعب فروش

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَ فُ] (نف مرکب) «؟» فروشندهء تعب. آنکه تعب دهد. رنج و سختی محنت و زحمت دهنده :
آنگه که روز خویش ببیند تعب فروش
نه رحم یادش آید و نه لهو و نه طرب.
ناصرخسرو (دیوان ص433).
و رجوع به تعب شود.