تعرج

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَرْ رُ] (ع مص) بند نمودن چهارپایه(1)را در خانه و جز آن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). بند کردن بارگی را در خانه و برپای داشتن. (از اقرب الموارد). || کج شدن بنا. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
(1) - ظ: چارپای به صواب نزدیک تر است چنانکه اقرب الموارد معنی کرده است.