تعزیر کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ دَ] (مص مرکب)عقوبت کردن. (ناظم الاطباء) :
دانی که چنگ و عود چه تقریر می کنند
پنهان خورید باده که تعزیر می کنند.حافظ.
رجوع به تعزیر شود.