«لغت نامه دهخدا»
[تَ یَ / یِ] (حامص مرکب) روضه خوانی. (ناظم الاطباء). عمل تعزیه دار. برساختن شبیه و نمایش بعض مصائب اهل البیت (ع). و رجوع به تعزیه شود.