«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) علاج کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || مروسیدن شراب را تا بوی خوش گیرد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). علاج کردن شراب برای تطیب بوی آن. (از اقرب الموارد). || پیدا گردیدن برآمدنگاه خوشهء انگور. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).