«لغت نامه دهخدا»
[تَ عَفْ فُ] (ع مص) خاک آلود گردیدن و در خاک غلطیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تمرغ در خاک. (از اقرب الموارد). || بر زمین زده شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || فربه گردیدن وحشی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).