«لغت نامه دهخدا»
[تَ یَ] (ع مص) (از «ع ف و») نیک مدروس بکردن. (تاج المصادر بیهقی). مدروس و کهنه کردن باد منزل را. (از اقرب الموارد). || مردن: عفی علیهم الخبال تعفیه؛ مردند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد). کشتن مرض بیمار را. (از اقرب الموارد). || ناپدید کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || نیکو گردانیدن بعد فساد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || فراوان شدن پشم شتر و پوشاندن پس و پشت او را. (از اقرب الموارد).