تعلقه دار

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَلْ لُ قَ] (نف مرکب)خداوند ملک و مالک و زمین دار. (ناظم الاطباء). تعلق دار. و رجوع به تعلق و دیگر ترکیبهای آن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر