«لغت نامه دهخدا»
[تَ یَ] (ع مص) بلند کردن. (تاج المصادر بیهقی) (دهار). بلند گردانیدن. (زوزنی). بلند و بزرگ ساختن. || برآمدن بر چیزی. || فرود آوردن بار از ستور. || سرنامه نوشتن کتاب را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || و یقال: علیت الحبل؛ ای رفعته الی وضعه من البکره. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).