تعنف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَنْ نُ] (ع مص) سرزنش کردن و درشتی و ستم نمودن. (غیاث اللغات) (آنندراج) :
باز نشانی فرست تا برساند
باقی آن خط بمن بغیر تعنف.سوزنی.