«لغت نامه دهخدا»
[تَعْ] (ع مص) (از «ع ود») حاضر آمدن و عید کردن. (تاج المصادر بیهقی). عید کردن. (زوزنی). فراهم آمدن به روز عید. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || شهادت دادن قوم عید را. (از اقرب الموارد).