«لغت نامه دهخدا»
[تَغْ غا رَ] (ع ص) ناقه ای که در دویدن کفک از دهان برآورد و تند و تیز رود. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
