«لغت نامه دهخدا»
[تَ فُ تَ] (مص مرکب)تغافل کردن : تغافل نسازی که سیلاب تیز بجوش است در ابر سیلاب ریز.نظامی. و رجوع به تغافل و دیگر ترکیبهای آن شود.