تغریه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ] (ع مص) آزمندی نمودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || طلا کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): غری الشی ء تغریه؛ طلاه بالغراء و الصقهُ به. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر