«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) به آخر شب کاری کردن. (زوزنی). || در تاریکی آخر شب رفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || در تاریکی آخر شب بر آب وارد گردیدن، یقال: غلسنا الماء؛ ای وردنا بغلس. || در تاریکی شب نماز گزاردن: و غلسنا الصلوه اذا فعلنا الصلوه بغلس. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و فی الحدیث: کنا نغلس من جمع الی منی، ای نسیر الیها ذلک الوقت. (از اقرب الموارد).