«لغت نامه دهخدا»
[تَ غَمْ مُ] (ع مص) در خاک فروپوشیدن کسی را: تغمط علیه التراب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). در خاک پوشیدن کسی را تا کشته شود: تغمط علیه التراب؛ ای تراب البیت: غطاه حتی قتلهُ. (از اقرب الموارد).