«لغت نامه دهخدا»
[تَ غَوْ وُ] (ع مص) حدث کردن. (تاج المصادر بیهقی). در مغاکی رفتن قضای حاجت را و غایط کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء): قضی الحاجه کابدی و احدث، یقال: تغوط و بال. (اقرب الموارد).