«لغت نامه دهخدا»
[تَغْ] (ع مص) فروخوردن لقمه را و لقمه را کلان گرفتن. || دورتک ساختن چاه را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).