«لغت نامه دهخدا»
[تَ غَیْ یُ پَ رُ تَ] (مص مرکب) قبول دگرگونی : آنچه تغیر نپذیرد تویی آنکه نمرده است و نمیرد تویی.نظامی. عهد ما با تو نه عهدی که تغیر بپذیرد بوستانی است که هرگز نزند باد خزانش. سعدی.