«لغت نامه دهخدا»
[تَ صُ] (ع مص) شیوازبانی نمودن که نباشد. (زوزنی). تفصح. (منتهی الارب). به تکلف فصاحت نمودن. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || به زبان عرب سخن گفتن مرد عجمی. || زبان آور شدن مرد عربی. (ناظم الاطباء). به همهء معانی رجوع به تفصح شود.