تفاطؤ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ طُءْ] (ع مص) درآمده پشت و برآمده سینه گردیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || خویشتن را کشیدن از کاری و سرکشی نمودن. || بازپس گردیدن. || منکسر شدن و بازگردیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر