«لغت نامه دهخدا»
[تَ یُ] (ع مص) یکدیگر را فایده دادن. یقال: هما یتفایدان بالمال؛ ای یفید کل صاحبه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج). بهره رسانیدن قوم بیکدیگر و تفاود استعمال نکنند. (از اقرب الموارد). رجوع به تفاود شود.