«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَحْ حُ] (ع مص) فحش گفتن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (از اقرب الموارد). بیهوده گفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || گفتار زشت بگوش مردم رساندن. (از اقرب الموارد).