«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) سست گردیدن. || بازایستادن از گشنی. || شکستن سنگ و جز آن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). سنگ را بزرگ و کوچک شکستن. (از اقرب الموارد).