تفدیه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ] (ع مص) کسی را گفتن من فداء تو باد. (تاج المصادر بیهقی). کسی را گفتن که جان من فدای تو باد. (زوزنی). سر بهای تو باد بهای من، گفتن. یقال: فداه؛ اذا قال لهُ جعلتُ فداک. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).