تفرطح

«لغت نامه دهخدا»

[تَ فَ طُ] (ع مص) این کلمه در ترجمهء فرانسهء ابن البیطار (ج1 ص121) بمعنی صاف کردن و سرراست کردن(1) و در دزی (ج2 ص255) بمعنی پهن کردن(2) آمده و گونه های دیگر این کلمه را تفرطخ و تفرطب و مفلطح و مبلطح آورده است. ابن البیطار آرد: الرازی فی کتاب ابدال الادویه هو دواء هندی یشبه البندق الا ان فیه تفرطحاً قلی الی الغبره ما هو و اذا حرکته تحرک فی وسط لبه و اذا کسرته انفلق عن لب شبیه بلب البندق... (مفردات ابن البیطار ج1 ص51).
(1) - Aplatir.
(2) - evaser.