«لغت نامه دهخدا»
[تَ رِ قَ] (ع مص) تفرفه. تفرقه :هیچ صاحب حزم صافی عزم به تفرقت ارواح و تجزیت ابدال و اشباح راضی نشود. (سندبادنامه ص324). رجوع به تفرقه و تفرقه شود.