«لغت نامه دهخدا»
[تَ دَ / دِ شُ دَ] (مص مرکب) گرم شدن. تفسیدن : شعاع آفتاب عنصر آتش را از حیز خویش بجنباند و هوا و زمین تفسیده شود. (ذخیرهء خوارزمشاهی). رجوع به تفسیده و تفسیدن شود.