«لغت نامه دهخدا»
[تَ شَ / شِ] (اِ) بمعنی طعنه و سرزنش باشد. (برهان) (آنندراج). طعنه و سرزنش و نکوهش. (ناظم الاطباء). طعنه. (فرهنگ رشیدی). || (مص) طعنه زدن. (صحاح الفرس). طعنه زدن و سرزنش کردن را نیز گویند. (برهان) (آنندراج). رجوع به تفش و تفشل و مادهء بعد شود.