تفصیل کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ دَ] (مص مرکب)سیاهه کردن. نوشتن. بقلم درآوردن : به اختیار بقلعهء غزنه رفت و به حبس رضا داد و اسباب تجمل تفصیل کرد و به سلطان فرستاد. سلطان از این حرکت در خشم شد و او را به جنایت خرابی ولایت... مؤاخذه کرد. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص360).
بعد از این ای یار اگر تفصیل هشیاران کنی
گر در آنجا نام من بینی قلم در سر زنش.
سعدی.