«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَطْ طُ] (ع مص) دریافتن. دانستن. به فطانت درک کردن. || (اِ) زیرکی. هوشمندی. ج، تفطنات. (فرهنگ فارسی معین). و رجوع به تفطین.
