«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَقْ قُ کَ دَ] (مص مرکب) تفقد فرمودن. دلجوئی و غمخواری کردن. (ناظم الاطباء) : مدت دو سال است تا تفقدش میکنم و تعهد واجب می دارم. (سندبادنامه ص195). شکرفروش که عمرش دراز باد، چرا تفقدی نکند طوطی شکرخا را. حافظ (دیوان چ غنی ص4). ای صاحب کرامت شکرانهء سلامت روزی تفقدی کن درویش بینوا را. حافظ (ایضاً ص5). رجوع به تفقد و دیگر ترکیب های آن شود.