«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (اِ) بمعنی تفور است که گل باشد. (برهان). همان تفور است... (شرفنامهء منیری). تفور و گل و طین و سفال. (ناظم الاطباء). رجوع به مادهء قبل شود.