تفیید

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) فال بد گرفتن از آواز بوم نر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): فید فلان اذا تطیر من صوت الفیاد . (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || تبختر مرد. || گریختن از حریف خود. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر