تقارش

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رُ] (ع مص) باهم پیوستن نیزه ها در معرکه: تقارشت الرماح، اذا تداخلت فی الحرب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || نیزه زدن قوم یکدیگر را. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر