تقاعد کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عُ کَ دَ] (مص مرکب)بازایستادن و تغافل و تکاهل کردن. (ناظم الاطباء) : سپاه فرستاد به زمین نوبه و ایشان تقاعد کرده بودند در مال فرستادن. (مجمل التواریخ). رجوع به تقاعد شود
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر