«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَ دَ] (مص مرکب)پیش انداختن. مقدم داشتن. پیش داشتن کسی بر دیگری : از حقوق رعیت بر پادشاه آن است که... بهوا در مراتب، تقدیم و تأخیر نفرماید. (کلیله و دمنه). || انجام دادن. بجا آوردن : رسوم لشکرکشی و آداب سپاهداری از نوعی تقدیم فرمود که در روزنامهء سعادت به اسم وصیت او مورخ گشت. (کلیله و دمنه). سلطان در مقابلهء آن اضعاف الطاف تقدیم فرمود. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص299).