«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَ قُ] (ع مص) برآمدن برکوه. || درافتادن در چاه و بمردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || خودرای گشتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).