تقرئه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رِ ءَ] (ع مص) بند کردن زن جهت استبراء تا انقضای عدهء او. (از اقرب الموارد). رجوع به تقری شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر