«لغت نامه دهخدا»
[تَ اُ دَ] (مص مرکب) گفتن. بیان کردن : اینقدر از فضایل این پادشاه تقریر افتاد. (کلیله و دمنه). اینقدر از فضایل ملک که تالی و تابع دین است تقریر افتاد. (کلیله و دمنه). این حکمتی چند موجز از خصایص ملک و دولت... تقریر افتاد. (کلیله و دمنه). || مقرر گردیدن : وزارت بر ابوالحسن... عتبی تقریر افتاد. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص46).